1 – Ferdinand Beyer: Elementary Method for Piano, Op. 101
Ferdinandus Beyer: Methodus Elementaria pro Piano, Op. 101 (Elementary Method for Piano)
Methodus Elementaria pro Piano, Opus 101, a Ferdinando Beyer conscripta, una ex libris fundamentalibus usitatissimis atque diutissime probatis est, quibus tirones pianoforte discunt. Medio saeculo undevicesimo composita est atque consulto ita disposita ut te a primo ipso tempore, quo claves tangis, per praecipua initia artis pianofortem ludendi deducat. Liber viam claram gradatim progressivam praebet, qua musicam commode legere, rhythmos fundamentales intellegere atque motum et coordinationem independentes utriusque manus, dextrae simul ac sinistrae, evolvere possis.
Id quod huic methodo efficaciam tam diuturnam conciliat, est eius ratio lenis ac paulatim procedens. Initio exercitia simplicissima invenies, in quibus manus in una eademque positione manent, ut animum totum ad claves aequabiliter premendas et notas in pentagrammate duplici legendas convertere possis, sine animi oppressione. Procedente studio, breves particulae paulatim nova difficultatum musicalium genera introducunt, ut positiones manuum molliter mutare, varios rhythmos in utraque manu simul exsequi, atque signa mensurae et tonorum fundamentalia intellegere. Peculiaris ac valde amata huius libri proprietas est introductio, iam in primis partibus, duorum partium inter magistrum et discipulum. Magister comitabitur melodiam tuam simplicem sono ditiore et complexiore; hoc te adiuvat ut sensum firmum temporis constanter servandi excoleres atque laetitiam musicae plenae et concordis statim ab initio experiaris.
Quamquam haec ratio valde tradita est, methodus Beyeriana hodie quoque in educatione pianistica fundamentali locum obtinet, quia fundamentum technicum firmissimum aedificat. His exercitiis attente et patienter peractis, flexibilitatem digitorum, fiduciam in lectione a prima visione et artem classicam fundamentalem acquirebis, quae tibi postea opus erit ut ad repertorium pianofortis magis provectum ac varium tuto accedas.
2 – Charles-Louis Hanon: The Virtuoso Pianist in Sixty Exercises
Carolus Ludovicus Hanon: Pianista Virtuosus in Sexaginta Exercitiis (The Virtuoso Pianist in Sixty Exercises)
The Virtuoso Pianist in Sixty Exercises a Carolo Ludovico Hanon compositus fortasse celeberrima collectio studiorum technicorum in tota historia paedagogiae pianisticae est. Primo anno 1873 edita, haec collectio uno proposito severo et constanti ordinatur: tolerantiam physicam, absolutam digitorum independentiam atque perfectam aequalitatem omnium decem digitorum excolere. Dissimilis libris methodicis, qui melodias venustas ad artem docendam adhibent, Hanon musicam ad simplices formas mechanicas repetitivas reducit. Propositum est manus docere ut cursus sonorum agiliter ac sine labore exsequantur, ita ut digiti debiliores, quales sunt quartus et quintus, tam efficaces et distincte sonantes fiant quam digiti natura validiores.
Liber in tres partes gradatim crescentes dividitur, quae te a motibus fundamentalibus ad peritiam technicam provectam ducunt. Prima pars constat imprimis e formis simplicibus quinque-digitalibus, quae per claves ascendunt et descendunt atque praecipue flexibilitatem et sonum aequalem excolunt. Secunda pars transit ad transitus digitorum implicatiores, praeparationes pro squamarum cursibus et arpeggiis, dum ultima pars ad artes provectiores progreditur, quales sunt notae velociter repetitae, trilli et octavae. Quoniam formae exercitiorum priorum valde praedictibiles sunt, satis celeriter desinere potes musicam scriptam intueri. Ita animus tuus totus liberatur ad mechanica corporis attendenda, ut carpus relaxatus, digiti curvati et habitus corporis aequilibratus.
Quamquam haec exercitia interdum valde exigere possunt, in scholis pianisticis toto orbe terrarum adhuc magni aestimantur propter utilitatem manifestam, si modo diligenter exerceantur. Ut ex Hanon quam plurimum capias, magni momenti est ut imperium et claritatem celeritati anteponas. Formas lente, tactu profundo et deliberato, ludere, eas variis rhythmis vel articulationibus exercere, atque postremo in diversos tonos transponere potest haec simplicia exercitia in instrumentum exercitationis valde flexibile convertere. Etiam pauca tantum ex his exercitiis in praeparatione cotidiana includere sufficit, ut fundamentum technicum robustum paulatim construatur, quod tandem tibi facultatem dabit repertorium multiplex fiducia et libertate corporis aggrediendi.
3 – Friedrich Burgmüller: 25 Easy and Progressive Studies, Op. 100
Fridericus Burgmüller: Viginti Quinque Studia Facilia et Progressiva, Op. 100 (25 Easy and Progressive Studies, Op. 100)
Viginti Quinque Studia Facilia et Progressiva, Opus 100, a Friderico Burgmüller composita, pulchrum atque magni momenti gradum in itinere cuiuslibet pianistae constituunt, medium locum perfecte inter exercitia mechanica fundamentalia et verum repertorium ad exsecutionem destinatum obtinentes. Medio saeculo undevicesimo scripta, haec collectio amata discipulo paulatim progreditur et notionem novam ac renovantem offert: studia technica vere expressiva atque iucunda esse possunt. Dissimilia exercitationibus mere repetitivis, singula opera in Opus 100 sunt quasi parvae particulae characteristicae, quarum unaquaeque proprium habet titulum descriptivum, exempli causa “Arabesque”, “Innocence” aut “Ballade”. Itaque, dum exerces, non solum digitos tuos instituis, sed etiam imaginationem musicam evolvis atque discis varios animorum habitus et quasi narrationes per claves exprimere.
Ex parte technica, collectio diligenter ita composita est ut te per difficultates praecipuas ultimi gradus tironis et primi gradus medii regat. Occurrent tibi formae fundamentales, quales sunt cursus veloces squamarum, chordae fractae, transitus manuum et arpeggia delicata; sed hae semper in melodias venustas et harmonias divites naturaliter inseruntur. Studia te active hortantur ad sonum quasi cantantem, phrasim fluentem et moderationem accuratam dynamicorum excolendam. Disces quoque melodiam principalem in manu dextra aequare cum comitatu sinistrae manus quietiore et rhythmico; haec ars magni momenti est ad repertorium classicum et romanticum aggrediendum. Quoniam particulae breves sunt — plerumque una vel duae paginae tantum — animum valde in unum propositum technicum aut expressivum convertere potes, sine viribus necessariis ad sonatam magnam.
In summa, Opus 100 Burgmüllerianum toto orbe laudatur, quia demonstrat artem fundamentalem non necessario aridam aut taediosam esse. Docet te musicum sensibilem fieri, non tantum quasi mechanum qui notas typis inscribit. His viginti quinque particulis progressivis gradatim peractis, coordinationem corporis, agilitatem digitorum atque vocabularium expressivum necessarium ad opera magnorum magistrorum accedenda comparabis, simulque repertorium delectabile parvorum operum, quae tibi ipsi aliisque libenter praestare poteris, aedificabis.
4 – Carl Czerny: Practical Exercises for Beginners, Op. 599
Carolus Czerny: Methodus Practica pro Tironicis in Pianoforte, Op. 599 (Practical Method for Beginners on the Pianoforte)
Methodus Practica pro Tironicis in Pianoforte, Opus 599, a Carolo Czerny conscripta, columna quaedam educationis pianisticae traditae est atque gradus necessarius ad solidam artem classicam evolvendam. A viro composita est qui et discipulus studiosus Ludovici van Beethoven et magister Francisci Liszt fuit; haec centum brevium exercitationum collectio ita artificiose ordinatur ut te a lectione notarum fundamentali ad agilitatem primi gradus medii perducat. Dissimilis libris methodicis, qui cantilenas populares notas ad discendam artem saepe adhibent, Czerny te statim in sermonem harmonicum et claritatem structuralem aetatis classicae immittit, viam directam ad intellegenda mechanica quae sub musica magnorum magistrorum latent praebens.
Valor perpetuus Operis 599 in progressione eius incredibiliter logica et systematica consistit. Liber initium facit a positionibus simplicissimis quinque-digitalibus immotis, praesertim ad rhythmum stabilem et securam lectionem in clave acuta et clave gravi constituendam. Dum progredieris, difficultates paulatim sed constanter augentur. Introduceris ad artes fundamentales, quales sunt cursus squamarum leves, transitus chordarum praecisi, articulationes variae ut staccato et legato, necnon agilitas ad manus expandendas et contrahendas. Czerny imprimis urget independentiam et coordinationem sinistrae manus, saepe adhibens bassum Alberti aliasque formas comitatus rhythmici, quae omnino fundamentales sunt in repertorio classico.
Quamquam haec studia plane paedagogica sunt, verus eorum valor manifestatur, si mente musicali ad ea accedis. Non sunt exercitia corporis tantum; attentionem tuam postulant ad formationem dynamicam, phrasim et sonum nitidum atque aequalem. Quoniam particulae plerumque breves sunt, optimae sunt ad lectionem a prima visione atque ad tolerantiam digitorum excolendam, sine eo ut sessiones cotidianas exercitationis nimis onerent. Opus 599 Caroli Czerny patienter et accurate percurrendo, machinam technicam robustam atque intellegentiam structuralem necessariam aedificabis, ut sonatinas et sonatas aetatis classicae clare, celeriter et cum imperio aggredi possis.
5 – Sonatina Album
Album Sonatinarum (Sonatina Album)
Album Sonatinarum late habetur quasi ritus ultimus transitus discipuli pianofortis medii gradus, fungens ponte necessario inter libros methodicos fundamentales et sonatas monumentales aetatis classicae. Primo saeculo undevicesimo a editoribus qualibus Ludovicus Köhler collectum, haec anthologia celebrata colligit optima opera brevia plurium motuum magistrorum illius temporis, inter quos Muzio Clementi, Friedrich Kuhlau, Anton Diabelli et Jan Ladislav Dussek, una cum motibus facilioribus a Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart et Ludwig van Beethoven. In Album Sonatinarum ingredi significat momentum decisivum in progressu musicali tuo: transis a brevibus exercitationibus technicis et particulis characteristicis unius paginae ad mundum elegantem et ordinatum formae classicae.
In medio collectionis est introductio ad formam sonatae allegro, quasi columna architectonica structurae musicae classicae pro clavibus. His operibus studendis discis quomodo ideae musicae proponantur, evolvantur et per diversas sectiones thematicas denuo clare ac triumphaliter redeant. Ex parte technica, hae sonatinae artes quas per studia technica acquisivisti perficiunt, poscentes cursus squamarum puros, chordas fractas nitidas, comitatus bassi Alberti praecisos et ornamenta classica delicata. At, dissimilia exercitationibus mere mechanicis, haec elementa technica in melodiis lucidis et quasi cantantibus inseruntur, quae subtiliter postulant aequilibrium dynamicum inter manus, vocem principalem claram et articulationem cultam. Motus inter se contrastantes intra unumquodque opus — plerumque motus initii alacer, motus lentus alte expressivus atque rondo vivus et ludicrus — te provocant ut indolem musicalem et narrationem artisticam super ampliore spatio sustineas.
Album Sonatinarum percurrere plus efficit quam coordinationem corporis polire: maturitatem tuam artisticam aedificat et intellegentiam styli profundam reddit. Discere claritatem splendidam loci Clementiani cum dramate motus Kuhlauiani aequare manus et aures praeparat ad subtilissimas mutationes animi, quae in litteris classicis altioris gradus requiruntur. His operibus perpetuis perfectis, stamina vera ad exsecutionem, conscientiam structurae et tactum cultum evolves, una cum fiducia et imperio technico necessariis ut tandem ad magisteria Haydn, Mozart et Beethoven accedere possis.
6 – Ludwig van Beethoven: Für Elise, WoO 59
Ludovicus van Beethoven: Für Elise, Bagatella N. 25 in La minore, WoO 59 (Für Elise)
Für Elise, cuius titulus officialis est Bagatella N. 25 in La minore, WoO 59, a Ludovico van Beethoven composita, sine dubio una ex operibus notissimis et amantissimis totius musicae classicae est. Anno 1810 composita est, sed vivente Beethoven non edita; haec parva magisterii particula quasi ritus transitus classicus pro discipulis pianofortis habetur. Quamquam paene omnis tirunculus statim primam eius formulam agnoscit, totum opus discere multo uberiorem et praestantiorem experientiam praebet quam solam melodiam celebrem ludere; simul fit porta ad artem romanticam expressivam atque ad formam classicam.
Opus structuram rondo (A-B-A-C-A) habet, circa thema celebre quod iterum atque iterum redit. Sectio principalis A initium sumit a delicata alternatione notarum E et D♯ super arpeggium laevae manus suave et fluens. Discipulo qui crescit, haec sectio egregiam dat institutionem in moderando sono, coordinando subtiliter manus atque corpus relaxandum. Hortatur te ut legatum quasi cantantem in manu dextra excolas, dum comitatum sinistrae manus mansuetum et leviter mobile servas. Quoniam thema principale tam bene notum est, etiam optima occasio datur ad exercendam musicam, phrasim et subtilissimas mutationes dynamicorum, potius quam notas simpliciter ex pagina decifrare.
Ultra thema notum latent sectiones B et C, quae opus ex simplici melodia in spectaculum dramaticum et multiplex convertunt. Sectio B ad tonum Fa maiorem subito transit atque cursus hilariores squamarum, ornamenta levia et chordas ludicras introducit. Contrarie, sectio C in animum turbulentum et tempestuosum mergitur, sustentata a puncto pedalium sinistrae manus continuo pulsante atque ab arpeggiis amplis manus dextrae, quae tandem in descensum chromaticum rapidum perveniunt. His sectionibus inter se contrastantibus perfectis, disces mutationes affectuum sine ruptura efficere, motus ampliores per claviaturam gubernare atque intentionem dynamicam aedificare. In summa, Für Elise longe plus est quam particula popularis propter celebritatem: est pulchre aequilibratum studium de contrastu, tolerantia et narratione musicali, quod maturitatem tuam musicam et fiduciam technicam altius evolvet.
7 – Carl Czerny: 30 New Studies in Technics, Op. 849
Carolus Czerny: Triginta Nova Studia Technica, Op. 849 (30 New Studies in Technics, Op. 849)
Triginta Nova Studia Technica, Opus 849, a Carolo Czerny composita, locum magni momenti obtinent in progressu pianistae crescentis, quasi gradus idealis inter methodos primi discipulatus et studia velocitatis technicae quae iam multo difficiliora sunt. Cum progressione naturali post collectiones fundamentales quales Opus 599 coniuncta, haec triginta studia brevia te ad velocitatem primi gradus medii, fluentiam digitorum et claviaturae gubernationem introducunt. Potius quam lusorem structuris harmonicis implicatis opprimat, Czerny exercitationes claras et ad rem directas construit, ut animum tuum ad imperium corporis, agilitatem et praecisionem excolendam convertere possis.
Collectio systematice formas technicas praecipuas petit, quae ad repertorium classicum perficiendum necessariae sunt. Per triginta studia occurrent cursus veloces squamarum, arpeggia fluida, chordae fractae nitidae, notae repetitae et sectiones vividae staccati carpi, inter ambas manus aequaliter distributae. Czerny magnam vim ponit in aequali robore et independentia digitorum, ita ut manus minus dominans et digiti debiliores dexteritatem necessariam ad lusum articulatum acquirant. Quoniam unumquodque studium unum technicum motivum in forma brevi et facile comprehensibili separat, cito potes formam internam intellegere, relaxationem corporis servare et celeritatem augere sine nimia lassitudine manuum.
Opus 849 disciplinate sed musicaliter exercendo progressum mirabilem in fiducia generali claviaturae et in facultate lectionis a prima visione afferet. Verus fructus horum studiorum est excolere sonum aequalem et splendidum atque sensum celeritatis quasi sine labore, quorum uterque magni momenti est ad sonatinas et sonatas classicas Clementi, Haydn et Mozart exsequendas. His studiis ad rhythmum accuratum, ad aequilibrium vocum et ad motus manuum sine tensione attente curatis, priusquam paulatim temporis velocitatem augeas, fundamentum technicum stabile aedificabis, quod manus tuas ad severiora postulata repertorii altioris gradus praeparabit.
8 – William Gillock: Lyric Preludes in Romantic Style
Gulielmus Gillock: Praeludia Lyrica more Romantico (Lyric Preludes in Romantic Style)
Praeludia Lyrica more Romantico a Gulielmo Gillock composita sunt collectio praeclara, quae discipulis mediis primam veram immersionem in linguam expressivam aetatum romanticae et impressionisticae offert. Saepe laudatus propter singularem donum melodicam, Gillock haec viginti quattuor praeludia brevia ita composuit ut manus crescentes leniter per regiones affectuum et tonorum compositorum qualium Frédéric Chopin, Robert Schumann et Claude Debussy ducerentur. Per omnes viginti quattuor tonos maiores et minores ordine procedens, liber fit simul iter harmonicum comprehensivum et eximius aditus ad musicam cum profunda sensibilitate ludendam.
Dissimilia studiis traditis, quae maxime in dexteritate velocis digitorum versantur, haec praeludia quasi magistrales lectiones sunt in productione soni, usu pedalis et eminentia vocum. Te provocant ut ultra notas rectas ludendas progrediaris, exigendo ut melodiam calidam et cantantem excolas, quae pulchre super comitatus fluidos ac latos innatet. Introduceris ad artem magni momenti rubato, id est motum et respirationem expressivam temporis, necnon ad usum subtilissimum et accurate dispositum pedalis sustentationis, quo profundae colores sonori efficiuntur sine harmonias confundendo. Particulae veram libertatem corporis postulant et te hortantur ut pondus naturale brachiorum et carpos flexibiles utaris ad sonum plenum, resonantem et maturum consequendum.
Quod Praeludia Lyrica tam gratificantia facit, est quod numquam tamquam exercitationes paedagogicae sentiuntur. Unumquodque opus est quasi parvum magisterium sui iuris, titulis evocativis ornatum, quales “Autumn Sketch”, “Phantom Rider” et “Night Song”, qui statim imaginationem musicam excitant et te invitant ad quandam fabulam narrandam. Hanc incantatam collectionem percurrendo, vocabularium tuum expressivum magnopere amplificabis et aurem acuties, simul acquisita subtilitate tactus et maturitate artistica quibus magnorum operum saeculorum undevicesimi et vicesimi initii confidenter accedere possis.
9 – Robert Schumann: Album for the Young, Op. 68
Robertus Schumann: Album für die Jugend — Album pro Iuvenibus, Op. 68 (Album for the Young)
Album pro Iuvenibus, Opus 68, a Roberto Schumann compositum, singularem et pretiosum locum obtinet in repertorio pianofortis tamquam collectio a magno compositore specialiter pro musico crescenti conscripta. Anno 1848 compositum, initio pro propriis filiabus, haec anthologia amata discedit a exercitationibus aridis et mechanicis illius aetatis, potiusquam offerens rationem personalem ac vere artisticam ad initia artis pianisticae. Schumann credebat progressum technicum a imaginatione musicali numquam separandum esse, atque has minutas particulas ita composuit ut vivos affectus, experientias cotidianas et momenta fugitiva pueritiae comprehenderent. In hunc album ingrediens non tantum discis claves rectas premere; invitatus es ad explorandam linguam locupletem et expressivam aetatis romanticae.
Collectio in duas partes diligenter divisa est, initio particulis relative simplicibus pro lusore iuniore, deinde paulatim ad opera magis implicata pro discipulis maioribus et provectioribus procedens. Praeclara initia qualia “The Happy Farmer” et “The Wild Horseman” introducunt notiones technicas fundamentales, sicut impulsus rhythmicus, contrastus dynamicus et aequilibrium chordarum, omnia in melodiis statim allicientibus involuta. Procedente libro, particulae maiorem coordinationem corporis et maiorem maturitatem musicam postulant. Invenies lineas melodicas independentes et inter se implicatas, quae sonum sensibilem et cantantem in utraque manu exigunt, necnon primam disciplinam subtilis usus pedalis sustentationis. Lingua harmonica copiosa Schumann etiam te cogit ad colores mutantes diligenter audiendos atque chordas accurate vocificandas.
Quod Album pro Iuvenibus gradum educationis essentialem facit, est eius constantia in eo quod etiam simplicissima particula historiam quandam narrare debet. Titulis evocativis quales “First Loss”, “Knight Rupert” et “Mignon”, unaquaeque particula quasi parvum studium characteris fit, quod intuitionem artisticam simul cum digitis exercet. Hanc anthologiam percurrere te docet quomodo certum animum proicias, phrasim lyricam formes et cum musica affective coniungaris. In summa, Opus 68 non solum artem pianisticam medii gradus aedificat; musicum interiorem alit atque fundamentum expressivum praebet, quod postea necessarium erit ad maiora et difficiliora opera Schumann, Chopin et totius repertorii romantici aggredienda.
10 – Erik Satie: Trois Gymnopédies
Ericus Satie: Tres Gymnopaediae (Trois Gymnopédies / Three Gymnopédies)
Tres Gymnopaediae, ab Erico Satie anno 1888 compositae, quietum sed radicale momentum in historia musicae pianofortis significant atque pianistae crescenti experientiam unice magicam praebent. A densitate et perturbatione virtuosae aetatis romanticae posterioris recedens, Satie musicam ad ipsam essentiam redegit, sonarium creans hypnoticum, sparsum et valde atmosphaericum. Discipulo pianofortis haec tria opera aditum mirabilem praebent ad initia Impressionismi Francici et origines musicae ambientis vel minimalisticae, ostendentia vim affectivam profundam saepe ex simplicitate severa potius quam ex difficultate technica nasci.
Ex parte mechanica, Gymnopaediae valde faciles adiri possunt, ideoque gradus dilectus sunt discipulorum ultimi gradus initialis et primi gradus medii. Praecipua difficultas technica in manu sinistra consistit, quae quasi pendulum rhythmicum tardum fungitur. Lenes saltus continuos ex sono basso profundo et resonanti in primo pulsu ad chordam mollem et quasi pulsantem in secundo et tertio pulsibus peragere debes, simul rhythmum perfectum et quasi hypnoticum servans. Super hoc comitatu sparso innatat melodia manus dextrae lugubris et paene fragilis. Quoniam textura tam perspicua et exposita est, nullus locus ad errores abscondendos restat; idcirco hae particulae schola singularis fiunt ad sonum formandum, voces distinguendas atque corpus perfecte gubernandum.
Vera difficultas Gymnopaediarum non in digitis, sed in aure et imaginatione consistit. Satie te docet artem essentialem patientiae atque magistralem usum pedalis sustentationis, quo continuus sonorum quasi fluitantium velamen efficitur, sine tamen harmonias delicatas confundendo. Oportet te attente audire quomodo sonus pianofortis paulatim evanescat atque invenire aequilibrium dynamicum accuratum, quo melodia clare super comitatum quasi somniculosum canat. His operibus pulchre melancholicis te immergens, tactum cultum, sensum maturum temporis atque altam aestimationem pulchritudinis quae in silentio inter sonos invenitur evolves.
11 – Frédéric Chopin: Waltzes
Fridericus Chopin: Valses (Walzer) / Saltationes Valsicae (Waltzes)
Valses Friderici Chopin discipulis mediis et provectioribus ingressum splendidum praebent in elegantiam et profunditatem affectivam salonis romantici. Dissimiles valsibus Vindobonensibus traditionalibus, qui stricte ad saltationem in aula compositi sunt, valses Chopin sunt opera concertatoria stylizata, quae tantum in imaginatione saltantur. Inter eas inveniuntur opera viva et splendida quasi ad spectaculum facta, tum minimae particulae alte melancholicae et introspectivae. Discipulo crescendo in hoc repertorium ingredi significat transitum excitantem a formis classicis ordinatis ad mundum libertatis poeticae, venustatis exquisitae et expressionis lyricæ profundae.
Ex parte technica, haec opera perficienda exigunt mechanismum corporis valde coordinatum et agilem. Proprietas maxime definita valsis est comitatus manus sinistrae, qui formam soni bassi, chordae, chordae habet. Chopin hanc simplicem formam in artem veram convertit, postulans ut saltus celeres et amplos per totam claviaturam summa praecisione exsequare, simul servans tactum levem et quasi innatantem, ne comitatus umquam melodiam opprimat. Interea manus dextra cursus veloces squamarum, ornamenta delicata et arpeggia splendida exsequi debet. Haec duo munera inter se distincta aequare — fundamentum rhythmicum firmum in manu sinistra contra dexteram splendidam et quasi virtuosam — est una ex artibus praecipuis quas per hoc repertorium acquirebis.
Praeter difficultates mechanicas, Valses Chopin sunt quasi schola suprema artis rubato et coloris sonori. Disces tempus naturaliter flectere, ita ut melodia expressively procedat et recedat, numquam tamen amittens pulsum fundamentalem saltationis subter eam. Haec opera etiam usum pedalis valde subtilem requirunt, quo intervalla lata coniungantur et velamina harmonica calida efficiantur sine lineas melodicas intricatas confundendo. His operibus splendidis te immergens, sensum elegantem temporis ac progressionis, sonum crystallinum pianofortis et gratiam artisticam necessariam evolves ad spiritum singulariter aristocraticum musicae Chopinianae exprimendum.
SUMMARIUM / CONCLUSIO
1 – Ferdinand Beyer: Elementary Method for Piano, Op. 101
Ferdinandus Beyer: Methodus Elementaria pro Piano, Op. 101
2 – Charles-Louis Hanon: The Virtuoso Pianist in Sixty Exercises
Carolus Ludovicus Hanon: Pianista Virtuosus in Sexaginta Exercitiis
3 – Friedrich Burgmüller: 25 Easy and Progressive Studies, Op. 100
Fridericus Burgmüller: Viginti Quinque Studia Facilia et Progressiva, Op. 100
4 – Carl Czerny: Practical Exercises for Beginners, Op. 599
Carolus Czerny: Methodus Practica pro Tironicis in Pianoforte, Op. 599
5 – Sonatina Album
Album Sonatinarum
6 – Ludwig van Beethoven: Für Elise, WoO 59
Ludovicus van Beethoven: Für Elise, Bagatella N. 25 in La minore, WoO 59
7 – Carl Czerny: 30 New Studies in Technics, Op. 849
Carolus Czerny: Triginta Nova Studia Technica, Op. 849
8 – William Gillock: Lyric Preludes in Romantic Style
Gulielmus Gillock: Praeludia Lyrica more Romantico
9 – Robert Schumann: Album for the Young, Op. 68
Robertus Schumann: Album für die Jugend — Album pro Iuvenibus, Op. 68
10 – Erik Satie: Trois Gymnopédies
Ericus Satie: Tres Gymnopaediae
11 – Frédéric Chopin: Waltzes
Fridericus Chopin: Valses — Saltationes Valsicae
Quaeso, in exercitatione tua praecipuum animum ad repertorium standardum essentiale atque curriculum supra descriptum converte.
Praeterea, simul cum Czerny, Op. 849, Schumann et operibus sequentibus, valde commendatur ut collectiones sonatinarum et particulas characteristicas paedagogicas exerceas, quales sunt:
Mozart: Six Viennese Sonatinas
Wolfgang Amadeus Mozart: Sex Sonatinae Vindobonenses (Six Viennese Sonatinas)
Mozart: Eine kleine Nachtmusik
Wolfgang Amadeus Mozart: Eine kleine Nachtmusik — Parva Musica Nocturna (A Little Night Music)
Clementi: Sonatina Album
Muzio Clementi: Album Sonatinarum (Sonatina Album)
Tchaikovsky: Album for the Young, Op. 39
Pyotr Ilyich Tchaikovsky: Album für die Jugend — Album pro Iuvenibus, Op. 39 (Album for the Young)
Kabalevsky: 30 Children’s Pieces, Op. 27
Dmitry Kabalevsky: Triginta Particulae pro Pueris, Op. 27 (30 Children’s Pieces)
Shostakovich: Children’s Notebook, Op. 69
Dmitri Shostakovich: Codex Puerilis, Op. 69 (Children’s Notebook)
Khachaturian: Pictures of Childhood
Aram Khachaturian: Imagines Pueritiae (Pictures of Childhood)
MacDowell: Woodland Sketches, Op. 51
Edward MacDowell: Adumbrationes Silvestres, Op. 51 (Woodland Sketches)
Ad repertorium quod post Tres Gymnopaedias Satie et Valses Chopin sequatur, commendo ut auditiones exsecutionum vel notas musicas sequentium operum et collectionum consideres atque illa quae maxime tibi placent ipse ludas:
Sonata Album
Album Sonatarum (Sonata Album)
Mozart: Piano Sonatas
Wolfgang Amadeus Mozart: Sonatae pro Piano (Piano Sonatas)
Brahms: Waltzes
Johannes Brahms: Valses — Saltationes Valsicae (Waltzes)
Chopin: Mazurkas, Preludes, and Nocturnes
Fridericus Chopin: Mazurcae, Praeludia et Nocturni (Mazurkas, Preludes, and Nocturnes)
Schumann: Scenes from Childhood (Kinderszenen), Op. 15
Robertus Schumann: Kinderszenen — Scenae ex Infantia, Op. 15 (Scenes from Childhood)
Debussy: Rêverie, Two Arabesques, and Children’s Corner, L. 113
Claude Debussy: Rêverie, Deux Arabesques et Children’s Corner, L. 113
(Somnium, Duae Arabescae et Angulus Puerorum)
Satie: Six Gnossiennes, Je te veux, Le Picadilly, and Poudre d’or
Erik Satie: Sex Gnossiennes, Je te veux, Le Picadilly et Poudre d’or
(Sex Gnossianae, Te volo, Picadilly et Pulvis Aureus)
Séverac: En vacances
Déodat de Séverac: En vacances
(In Feriis)
Grieg: Lyric Pieces, Op. 12
Edvard Grieg: Particulae Lyricae, Op. 12 (Lyric Pieces, Op. 12)
Albéniz: Valses poéticos
Isaac Albéniz: Valses poéticos
(Valses Poetici)
UT SEQUENTIA DISCENDI ET ADDITIONES DE OPERIBUS IN ELENCO PRAEBEANTUR
Dum partem posteriorem Beyerii absolvis, incipe The Virtuoso Pianist a Hanon et Practical Method for Beginners, Op. 599, a Czerny. (Hanon deinceps perge uti cottidie ad manus praeparandas.)
Viginti Quinque Studia Facilia et Progressiva Burgmülleriana una cum Opere Czernyano 599 exerce.
Circa medium Album Sonatinarum I, Für Elise, WoO 59, a Beethoven, simul exerce et ad perfectionem redige.
Una cum Album Sonatinarum II et Triginta Novis Studiis Technicis, Op. 849, a Czerny, Praeludia Lyrica more Romantico a Gillock et Album pro Iuvenibus, Op. 68, a Schumann, stude.
Contende ut ad litteras pianisticas standardas transeas atque primum repertorium tuum concertatorium evolvas, incipiens a Tribus Gymnopaediis Satie et Valsibus Chopin, praesertim numeris 19, 18, 14, 15, 8 et 2.
(Simul exerce sonatinas quales Sex Sonatinae Vindobonenses Mozartianae vel Sonatinae Clementianae, necnon alias particulas characteristicas paedagogicas praeter Gillock et Schumann. Inter eas sunt Album pro Iuvenibus Tchaikovsky, Op. 39, Triginta Particulae pro Pueris Kabalevsky, Op. 27, et Codex Puerilis Shostakovich, Op. 69. Opera studia a medio gradu usque ad gradum superiorem, qualia sunt Heller: Studies for Rhythm and Expression, Op. 47 et Moszkowski: 20 Petites Études, Op. 91, exerce. The Little Pischna: 48 Preparatory Exercises paulatim in exercitationem cotidianam tuam quasi praeparationem et exercitium manuale inseras.)
Postea perge alia opera classica studere, qualia sunt Sonatae pro Piano Mozartianae; Mazurcae et Praeludia Chopiniana; Scenae ex Infantia Schumanniana; Deux Arabesques et Children’s Corner Debussiana; atque Valses poéticos Albéniziana. Adde Pischna: 60 Progressive Exercises ad praeparationem cotidianam, et aggredere studia qualia sunt Moszkowski: 20 Petites Études, Op. 91; Czerny: School of Velocity, Op. 299; et Cramer-Bülow: 60 Selected Studies.
CURRICULUM SIMPLIFICATUM ET USUS ELENCI
Primam partem Methodi Elementariae Beyerianae absolve.
Dum partem posteriorem Beyerii absolvis, incipe Pianistam Virtuosum Hanonis et Methodum Practicam pro Tironicis, Op. 599, Czernyianam. (Hanon deinceps ut exercitatione cotidiana ad manus praeparandas perge.)
Viginti Quinque Studia Facilia et Progressiva Burgmülleriana una cum Czerny, Op. 599, exerce.
Circa medium Album Sonatinarum I, Für Elise, WoO 59, a Beethoven, simul exerce atque ad perfectionem redige.
Una cum Album Sonatinarum II et Triginta Novis Studiis Technicis, Op. 849, a Czerny, Praeludia Lyrica more Romantico a Gillock et Album pro Iuvenibus, Op. 68, a Schumann, stude.
Contende ut ad litteras pianisticas standardas transeas atque primum repertorium tuum concertatorium evolvas, incipiens a Tribus Gymnopaediis Satie et Valsibus Chopin, praesertim numeris 19, 18, 14, 15, 8 et 2.
(Simul exerce sonatinas quales Sex Sonatinae Vindobonenses Mozartianae vel Sonatinae Clementianae, necnon alias particulas characteristicas paedagogicas praeter Gillock et Schumann. Huc pertinent Album pro Iuvenibus Tchaikovsky, Op. 39, Triginta Particulae pro Pueris Kabalevsky, Op. 27, et Codex Puerilis Shostakovich, Op. 69. Opera studia a medio gradu usque ad gradum superiorem, qualia sunt Studies for Rhythm and Expression Helleri, Op. 47 et 20 Petites Études Moszkowski, Op. 91, exerce. The Little Pischna: 48 Preparatory Exercises paulatim in exercitationem cotidianam tuam adhibe ut praeparationem et exercitium.)
(Postea perge alia opera classica studere, qualia sunt Sonatae pro Piano Mozartianae; Mazurcae et Praeludia Chopiniana; Scenae ex Infantia Schumanniana; Deux Arabesques et Children’s Corner Debussiana; atque Valses poéticos Albéniziana. Adde 60 Progressive Exercises Pischnae ad exercitationem cotidianam tuam, et aggredere studia qualia sunt 20 Petites Études Moszkowski, Op. 91; School of Velocity Czerny, Op. 299; atque 60 Selected Studies Cramer-Bülow.)
PROPRIETATES HUIUS ELENCI QUOAD STILOS, TECHNICAM ET MODUM DISCENDI
1 – Aetates Musicae atque Progressus Stylisticus
Curriculum praebet quasi iter comprehensivum per maiora tempora historica et genera stylorum, ita ut auris discipuli una cum manibus evolvatur:
Classicum (Claritatis et Formae): Repraesentatur a Clementi, Mozart et Beethoven. Haec aetas conscientiam structurae, articulationem nitidam atque facultatem evolvit melodiam cantantem super comitatus rhythmicos, qualis est bassus Alberti, aequandi.
Romanticum (Lyrismus et Expressio): Per Burgmüller, Schumann, Chopin et MacDowell tractatur. Hoc repertorium usum rubato, pedalis subtilioris, colorum harmonicorum divitum atque narrationis affectivae altae introducit.
Impressionisticum et Post-Classicum (Atmosphaera et Color): Ad hoc gradum per Gillock quasi praeparator, Satie et Debussy pervenitur. Hic gravis transitus fit ad texturas quasi atmosphaericas et structuras minimas, quae productionem soni valde excultam et usum pedalis sustentationis subtilissimum postulant, ut velamina sonorum fluitantium efficiantur sine harmonias confundendo.
Modernum saeculi XX et Russicum (Rhythmus et Dissonantia): Per Tchaikovsky, Kabalevsky, Shostakovich et Khachaturian introducitur. Haec opera discipulum ad dissonantias acutiores, vim rhythmicam essentialem et regiones harmonicas modernas exponunt.
Barocum (Polyphonia): Semper parallelum iter servatur per Johann Sebastian Bach, quod necessarium est ad auditum contrapunctalem et plenam utriusque manus independentiam excolendam.
2 – Progressio Technica (Mechanica)
Elementa mechanica systematice super se imponuntur ut robur, velocitas et agilitas construantur:
Mechanica Fundamentalis: Beyer lectionem elementariam et positionem manuum constituit, dum Hanon aequalitatem fundamentalem digitorum, coordinationem et tolerantiam corporis per formas repetitivas aedificat.
Velocitas et Agilitas: Series Czernyiana (Op. 599, 849, 299) et Cramer-Bülow discipulum ad cursus veloces squamarum, arpeggia et praecisionem spatialem impellunt, directe serviens postulationibus repertorii sonatarum classicarum.
Robur et Independentia: Introductio Pischnae ad id spectat ut quidam digiti in clavibus retineantur dum alii moveantur. Haec ars provectior magni momenti est ad chordas densas et musicam polyphonicam implicatam exsequendam.
Ars Expressiva: Studia Helleriana et Moszkowskiana pontem inter mechanicam puram et musicam efficiunt, phrasim, rhythmum et formam dynamicam in medium ponendo.
3 – Consilium Paedagogicum (Structura et Fluxus)
Praeter tempora historica et technicas artes, hic elenchus structuram educationis valde deliberatam adhibet:
Methodus Duarum Viarium: Exercitia plane physica (Hanon, Czerny, Pischna) arte coniunguntur cum particulis characteris musicis (Burgmüller, Schumann). Ita agilitas mechanica et sensibilitas artistica simul evolvuntur potius quam separatim.
Gradualis Amplificatio Formae: Discipulus transit a exercitationibus unius paginae et unius affectus ad Sonatinas plurium motuum, ac demum ad Sonatas pleniores, paulatim aedificans stamina ad exsecutionem atque intentionem intellectualem.
Limes Concertatorius: Gymnopaediae Satie et Valses Chopin quasi punctus initii repertorii standardi adhibentur, transitum a “discipulo” ad “pianistam” significantes.
Ligamen infra versum Anglicum continet.
11 Essential Repertoire to Learn Piano
From Beginner to Intermediate, from Beyer to Chopin and Satie